En Pl
Strona główna | Tablica | Hyde Park | O stronie

Pharrell Williams: Music's Hottest Hitmaker Talks To The Thriller
Interview year: 2003 Rok przeprowadzenia wywiadu: 2003
W telefonicznej rozmowie z Pharellem Williamsem dla "Interview Magazine" po raz pierwszy to Michael Jackson zadaje pytania.
Michael Jackson: Hello?

Pharell Williams: Hello! How are you, man?

MJ: You must forgive me, but Gregory Peck, who died yesterday, was a very dear friend of mine, and I've been helping his wife prepare the memorial and all those things. So please forgive me for being late with this call.

PW: No, listen, man, I can't believe I'm on the phone with you.

MJ: Oh, God bless you.

PW: Thank you, sir. You too.

MJ: Thank you. So, I'm interviewing you, right? And I think it's seven questions, or something like that?

PW: Sure. Whatever you like.

MJ: Okay. What would you say inspires you in your music? What is it that inspires you to create your music?

PW: It's a feeling. You treat the air as a canvas and the paint is the chords that come through your fingers, out of the keyboard. So when I'm playing, I'm sort of painting a feeling in the air. I know that might sound corny, but

MJ: -No. No, that's a perfect analogy.

PW: And when you know it's done, you know it's done. It's like painting or sculpting. When you let it go it's because you know that it's finished. It's completed. And vice versa-it tells you, "Hey, I'm not done."

MJ: Yeah. And it refuses to let you sleep until it's finished.

PW: That's right.

MJ: Yeah, I go through the same thing. [laughs] And what do you think of the music today-are you into the new sounds that are being created and the direction that music is going?

PW: Well, personally, I kind of feel like I'm taking notes from people like yourself and Stevie [Wonder] and Donny [Hathaway], and just sort of doing what feels right.

MJ: Right.

PW: You know, like when everyone was going one way, you went Off the Wall [1979].

MJ: Right, [laughs]

PW: And when everyone else was going another way, you went Thriller [1982]. You just did it your way. And I'm taking notes from people like yourself, like not being afraid to listen to your feelings and turn your aspirations and ambitions into material. Making it happen, making it materialize.

MJ: That's beautiful. That's lovely. You said that very well. I wanted to ask you-do you feel, the way I do, that it's almost like a pregnancy, giving birth? Writing a song is like having a child, and once the song is finished, it's like letting the child into the world. Do you ever feel like that, like it's hard to let go?

PW: You know what? I did an interview the other day to present a video, and I was afraid to let it go. That was for a video, but the video to me is like the second part of the song because it is the interpretation given in a visual perspective. So, yes, I completely feel that way. And it's like sometimes if you play something to people and they don't get it, it's kind of like your child who's done something and everyone is pointing fingers and you're like, "Wait! This is my kid!" Now, I'm not a father, but I imagine that's the way it would be-at least that's how I feel about my songs.

MJ: Right. Now the different forms of music-popular-culture music-that the black race has been responsible for bringing in, ushering in, from jazz to pop to rock 'n' roll to hiphop, you name it, what do you think that is all about? Is it given from God?

PW: I think all music is a gift from God. And-[a fan interrupts] Michael, can you hold on for one second? [Williams talks to fan for a few seconds, then resumes talking to Jackson] Sorry.

MJ: [laughs] Blues, rock 'n' roll, all the different forms of popular-cultural music-like rock 'n' roll was invented by Chuck Berry, Little Richard, Fats Domino.

PW: Absolutely.

MJ: Even the dances from the cakewalk to the Charleston, the popping, the breaking, the locking. Don't you think they're a gift from God?

PW: Absolutely. God gave us that gift when he gave us the gift of interpretation. I mean, when you write your lyrics, you're writing to someone, or to the world. When you're playing, you're playing something for the world to hear. When you're dancing, you're dancing for people to see. It's just a form of expression. And then there are times when you might be a little more introverted about it, when you're dancing, writing, or playing for yourself, and you have no idea how amazing what you're doing looks, sounds, or feels, until somebody else tells you, or until you record it and go back and look at it.

MJ: That's right. Who are some of the older artists-not the artists on the radio today who inspired you when you were younger? Like the artists your father listened to, did you learn anything from those artists?

PW: Absolutely. The Isley Brothers.

MJ: Yeah, me too. I love the Isley Brothers. And I love Sly and the Family Stone.

PW: Donny [Hathaway], Stevie [Wonder] . . .

MJ: You like all the people I like. [laughs]

PW: Those chord changes. They take you away.

MJ: Beautiful, beautiful. Okay, well, where are you? In New York?

PW: I'm in Virginia Beach, Virginia, sir.

MJ: Virginia! Oh, beautiful. Will you give my love to Virginia?

PW: Yes. Thank you.

MJ: And your mother and your parents? Because God has blessed you with special gifts.

PW: Thank you, sir. And I just want to say something, and I don't know if you want to hear this, but I just have to say it because it's on my heart. But people bother you

MJ: -Yeah.

PW: -Because they love you. That's the only reason why. When you do something that people don't necessarily understand, they're going to make it into a bigger problem than they would for anybody else because you're one of the most amazing talents that's ever lived. You've accomplished and achieved more in this century than most any other men.

MJ: Well, thank you very much. That's very kind of you.

PW: What you do is so amazing. When you are 100 years old, and they're still making up things about what you've done to this and what you've done to that on your body-please believe me, if you decided you wanted to dip your whole body in chrome, you are so amazing that the world, no matter what they say, is going to be right there to see it. And that is because of what you have achieved in the music world, and in changing people's lives. People are having children to your songs. You've affected the world.

MJ: Thank you very much. It's like the bigger the star, the bigger the target. You know when you're-and I'm not being a braggadocio or anything like that-but you know you're on top when they start throwing arrows at you. Even Jesus was crucified. People who bring light to the world, from Mahatma Gandhi to Martin Luther King to Jesus Christ, even myself. And my motto has been Heal the World, We are the World, Earth Song, Save Our Children, Help Our Planet. And people want to persecute me for it, but it never hurts, because the fan base becomes stronger. And the more you hit something hard, the more hardened it becomes-the stronger it becomes. And that's what's happened: I'm resilient. I have rhinoceros skin. Nothing can hurt me. Nothing.

PW: Well, that's precisely my point. I just want to let you know you're amazing, man. What you do to music, what you've done to music, from "Billie Jean" to "That's What You Get (For Being Polite)"-[sings "That's what you get for being polite" ].

MJ: Oh, you know that one? [laughs]

PW: [sings "Jack still sits all alone"]

MJ: Boy, you know all those ones.

PW: When you do that, you do that to the world, [resumes singing "Jack still sits all alone"]

MJ: [hums a guitar riff]

PW: If I never work with you, just know that you are unstoppable. That's why I said, when you're 100 years old and you decide to dip your entire body in chrome, as much as they say things-and I don't care what they say about you, sir-they're going to be right there to see it.

MJ: There's a lot of jealousy there. I love all races, I love all people, but sometimes there's a devil in people, and they get jealous. Every time there's a luminary that goes beyond the heights of his field of endeavor, people tend to get jealous and try to bring him down. But they can't with me because I'm very, very, very strong, [laughs] They don't know that, though.

PW: They know! Please believe me, they know!

MJ: Anybody else would've cracked by now; they can't crack me. I'm very strong.

PW: Of course. They couldn't crack you when you were 10, because you were destroying grown men doing what you did with your voice and your talent. And when you were 20, you were outdoing people that had been doing it for 20 or 30 years. And nowadays they're still waiting to see where you're at. They want to see your kids, they want to see your world. You're amazing, and I just wanted to tell you that, man. And I hope that this all gets printed because it's very important to me. I hope that I can be half as dope as you one day.

MJ: Oh, God bless you. You're wonderful, too. Thank you so much.

PW: Thank you, man.

MJ: Have a lovely day.

PW: You too, sir.

MJ: Thank you. Bye.

PW: Bye.

Michael Jackson: Halo?

Pharell Williams: Halo! Jak się masz?

MJ: Musisz mi wybaczyć, ale Gregory Peck, który wczoraj zmarł, był moim drogim przyjacielem i pomagałem jego żonie w przygotowaniu jego pożegnania i związanych z tym spraw. Dlatego proszę, wybacz, że dzwonię dopiero teraz.

PW: Nie ma sprawy, rany - nie mogę uwierzyć, że rozmawiamy razem przez telefon.

MJ: Oh, dziękuję, niech cię Bóg błogosławi

PW: To ja dziękuję, proszę pana. Pana również.

MJ: Dziękuję. Czyli to ja przeprowadzam wywiad, tak? Zdaję się, mam zadać siedem pytań, czy jakoś tak?

PW: Oczywiście. Jak sobie pan tylko życzy.

MJ: Dobrze. Zatem, co stanowi dla ciebie inspirację? Co cię inspiruje, kiedy tworzysz muzykę?

PW: To uczucie. Powietrze staje się płótnem, a akordy, które palcami tworzę używając klawiszy, są jak farba. Kiedy gram, w pewien sposób jakby maluję to uczucie w powietrzu. Wiem, że może brzmi to ckliwie, ale...

MJ: Ależ nie. To doskonała analogia.

PW: Nie decyduję o tym, kiedy dzieło jest gotowe. To jak malowanie albo rzeźbienie. Pokazujesz swoje dzieło dopiero, kiedy wiesz, że jest gotowe. Kiedy jest ukończone. I odwrotnie - ono samo do ciebie mówi, "Hej, jeszcze nie jestem gotowe."

MJ: Tak. I nie pozwala ci zasnąć, póki nie jest ukończone.

PW: Zgadza się.

MJ: Tak, dokładnie tak samo dzieje się w moim przypadku [śmiech]. A co myślisz o dzisiejszej muzyce - podobają ci się współczesne brzmienia i kierunek, w jakim zmierza obecnie muzyka?

PW: Cóż, osobiście uważam, że dziś w pewien sposób się od osób takich jak pan, Stevie [Wonder] czy Donny [Hathaway] i po prostu robimy to, co uważamy za słuszne.

MJ: Rozumiem.

PW: Wie pan, tak jak wtedy, kiedy wszyscy podążali w jednym kierunku, a pan zrobił coś zupełnie innego, nagrywając "Off The Wall".

MJ: Racja, [śmiech].

PW: A kiedy wszyscy zaczęli pana naśladować, pan nagrał coś zupełnie z innej półki - "Thrillera". Po prostu, robił pan wszystko po swojemu. Staram się tego nauczyć od ludzi takich, jak pan - próbuję nie bać się i podążać za własnymi uczuciami, realizować własne aspiracje i ambicje. Materializować pomysły, realizować je.

MJ: To piękne. To wspaniałe. To bardzo ładnie powiedziane. Chciałem zapytać - czy twoim zdaniem, czy podobnie jak w moim przypadku [komponowanie] jest jak ciąża, jak narodziny? Z pisaniem piosenki jest podobnie, jak z narodzinami dziecka, a kiedy utwór jest skończony to tak, jakby wydawać dziecko na świat. Czy kiedykolwiek czujesz, że wcale nie jest łatwo pokazać je światu?

PW: Wie pan co? Kiedyś udzieliłem wywiadu, w którym prezentowałem swój klip i bałem się pokazać ten materiał publicznie. Wtedy sprawa dotyczyła klipu, ale dla mnie jest to jakby kolejna część utworu, jest to jego wizualizacja. Więc tak, doskonale to rozumiem. Czasem, kiedy grasz coś ludziom, a oni zupełnie tego nie doceniają, to tak jakby twoje dziecko coś zrobiło i wszyscy wytykali je palcami, a ty jakbyś krzyczał, "Hola hola! To moje dziecko!" Nie mam jeszcze dzieci, ale wyobrażam sobie, że tak by to właśnie wyglądało - przynajmniej tak czuję, jeśli chodzi o moje piosenki.

MJ: Racja. A jeśli chodzi o różne formy muzyki – o muzykę popularną – czy sądzisz, że Czarni mają w niej swój wkład, że zapoczątkowali ją od jazzu po pop, rock’n’roll, po hiphop, co o tym myślisz? Czy to dar od Boga?

PW: Sądzę, że wszelka muzyka jest darem od Boga. I [przeszkadza fan] – Michael, czy może pan chwilę zaczekać? [Williams rozmawia przez kilka sekund z fanem, po czym wraca do rozmowy z Jacksonem]. Przepraszam.

MJ: [śmiejąc się] Blues, rock’n’roll, wszelkie różne formy muzyki popularnej, jak właśnie rock’n’roll – za ich stworzeniem kryją się Chuck Berry, Little Richard i Fars Domino.

PW: Oczywiście.

MJ: I nawet taniec - od cake-walku, po charlestona, popping, locking. Nie sądzisz, że są one również darem od Boga?

PW: Oczywiście. Bóg dał nam ten dar razem z umiejętnością interpretacji. Mam na myśli to, że kiedy piszesz słowa piosenki, piszesz je do kogoś albo dla świata. Kiedy grasz, robisz to po to, by usłyszał cię świat. Kiedy tańczysz, chcesz żeby oglądali cię ludzie. To wszystko formy wyrazu. Ale bywa również, kiedy stajesz się w tym względzie bardziej skrytym, kiedy tańczysz, piszesz utwory, występujesz tylko dla siebie i nawet nie zdajesz sobie sprawy z tego, jak to, co robisz jest wspaniałe, jak dobrze wygląda, jak świetnie brzmi aż ktoś ci tego nie powie, dopóki tego nie nagrasz i jeszcze raz samemu się temu nie przyjrzysz.

MJ: Zgadza się. Jacy inni, dawni artyści – nie mówię o tych, których słyszysz dziś w radio – kto był dla ciebie inspiracją, kiedy byłeś młodszy? Chodzi mi o artystów, których słuchał twój ojciec – nauczyłeś się czegoś od nich?

PW: Oczywiście. Od The Isley Brothers.

MJ: Tak, ja również. Uwielbiam Isley Brothers. I kocham Sly oraz The Family Stone.

PW: Donny [Hathaway], Stevie [Wonder]…

MJ: Lubisz wszystkich tych ludzi, których ja uwielbiam [śmieje się].

PW: Ta muzyka jest niezwykła. Sprawia, że odpływasz.

MJ: Piękna. Piękna. Dobrze, gdzie jesteś teraz? W Nowym Jorku?

PW: Jestem w Virginia Beach, w Virginii, proszę pana.

MJ: Virginia! Oh, wspaniale. Przekażesz ludziom tam moje pozdrowienia?

PW: Tak. Dziękuję.

MJ: A twoja mama, rodzice? Bóg dał ci w nich wspaniały dar.

PW: Dziękuję, proszę pana. Chciałem jeszcze coś powiedzieć, nie wiem, czy chce pan to w ogóle usłyszeć, ale musze to powiedzieć, ponieważ bardzo leży mi to na sercu. Ludzie zawracają panu głowę

MJ: Tak…

PW: - Ponieważ pana kochają. To jedyny powód. Kiedy robi pan coś, czego inni nie rozumieją, wszyscy mają z tym większy problem niż w przypadku, gdyby chodziło o kogoś innego. Wszystko dlatego, że jest pan jedną z najbardziej niezwykłych osobowości, jakie kiedykolwiek stąpały po ziemi, ma pan niesamowity talent. Osiągnął pan w tym stuleciu więcej niż ktokolwiek inny.

MJ: Dziękuję ci bardzo. To bardzo miłe.

PW: To, co pan robi, jest niezwykłe. Kiedy będzie pan miał 100 lat, a inni wciąż będą zmyślać o panu te przeróżne historie o tym, czego to pan nie zafundował sobie swojemu ciału – proszę, proszę mi wierzyć, jeżeli zdecyduje się pan, że chce pokryć całe swoje ciało chromem pańska sława sprawi, że niezależnie od wszystkiego, ludzie będą chcieli to zobaczyć. Wszystko to z uwagi na pańskie osiągnięcia w świecie muzyki, z uwagi na to, jak zmieniał pan życie innych ludzi. Słuchając pańskich piosenek ludzie dają życie swoim dzieciom. Ma pan duży wpływ na świat.

MJ: Bardzo ci dziękuję. Im większa gwiazda, tym większym staje się celem. Nie przechwalam się tu, ale wiesz, kiedy jest się na szczycie, wszyscy zaczynają do ciebie mierzyć, rzucać w ciebie swoimi strzałami. Ostatecznie nawet Jezusa ukrzyżowano. Ludzie, którzy wnoszą na ten świat jakieś światło, od Mahatma Gandhiego po Martina Luthera Kinga, Jezusa, czy nawet i mnie. Dla mnie życiowe motta to Ulecz świat, Jesteśmy światem, to zawarte w ‘Earth Song’, ratujmy nasze dzieci, pomóżmy planecie. A ludzie prześladują mnie za to – ale to mnie nie rani, ponieważ coraz mocniej odczuwam wsparcie fanów. Im mocniej oberwiesz, tym bardziej stajesz się twardym i silniejszym. I tak stało się w moim wypadku: jestem odporny. Mam skórę nosorożca. Nic nie może mnie zranić. Nic.

PW: Dokładnie o to mi chodzi. Chcę tylko, żeby pan wiedział, że jest niesamowitym człowiekiem. To, co robi pan w muzyce, co zrobił pan dla niej – od ‘Billie Jean’ po ‘That’s What You Get (For Being Polite)’ – [śpiewa ‘That’s What You Get (For Being Polite)’].

MJ: Och, to też znasz? [śmiech]

PW: [śpiewa ‘Jack still sits all alone’]

MJ: Rany, naprawdę znasz je wszystkie.

PW: [Kończąc śpiewać ‘Jack still sits all alone”, mówi] Przecież to wszystko tworzył pan właśnie dla innych.

MJ: [nuci gitarowy riff]

PW: Jeżeli nigdy nie będę z panem pracował, niech pan wie, że nie ma pan sobie równych. Dlatego powiedziałem, że jeśli w wieku 100 lat zechce pan pokryć całe swoje ciało chromem, cokolwiek ludzie będą mówić – a totalnie mnie nie obchodzi to, co o panu mówią – i tak pojawią się na miejscu, żeby to zobaczyć.

MJ: Na świecie jest tak wiele zazdrości. Kocham ludzi wszystkich ras, kocham wszystkich ludzi, ale czasem ich działaniem kieruje zło i stają się zazdrośni. Zawsze, kiedy pojawia się jakaś wizja, która wykracza ponad ich osąd o świecie, ludzie stają się zazdrośni i próbują ją storpedować. Ale ze mną im się to nie uda, ponieważ jestem bardzo, bardzo silny [śmiech] Ale oni o tym nie wiedzą.

PW: Wiedzą! Proszę mi wierzyć, wiedzą!

MJ: Każdego innego na moim miejscu dawno udałoby im się pokonać; ale nie mnie. Jestem bardzo silny.

PW: Oczywiście. Nie zdołali pana pokonać, kiedy miał pan 10 lat, ponieważ dla śpiewu i rozwoju talentu zrezygnował pan ze własnego dorastania. A w wieku 20 lat przewyższał pan ludzi, którzy w branży pracowali od 20 czy 30 lat. Dziś również wszyscy tylko czekają, co pan jeszcze pokaże. Chcą oglądać pańskie dzieci, pański świat. Jest pan niesamowity i chciałem to tylko powiedzieć. Mam nadzieję, że ta nasza rozmowa zostanie wydrukowana, ponieważ jest to dla mnie bardzo ważne. Mam też nadzieję, że kiedyś będę choć w połowie takim człowiekiem, jak pan.

MJ: Och, niech cię Bóg błogosławi. Również jesteś wspaniały. Bardzo dziękuję.

PW: To ja dziękuję.

MJ: Życzę ci miłego dnia.

PW: Wzajemnie, proszę pana.

MJ: Dziękuję. Do zobaczenia.

PW: Do widzenia.

Autor tłumaczenia: anialim

Masz uwagi do tekstu? Podoba Ci się tłumaczenie? A może zauważyłeś błąd? Napisz!

Please leave following field blank:


11/02/13 00:36 magda
Rozczula mnie "proszę pana" Pharell'a do Michaela.

19/04/11 16:44 gość
Jejku jakie to kochane mój aniołek<333

01/04/11 13:12 Michaelka
dziękuję anialim :)

31/03/11 22:14 marta
sorry za bledy...

31/03/11 22:14 marta

31/03/11 21:21 Dorota
anialim <3

31/03/11 20:14 Jolanta
anialm ,serdecznie dziekuję,jesteś niesamowita :)